"Zbierzesz co posiejesz" - czyli o wychowaniu słów kilka

Drodzy Państwo w naszych sobotnich audycjach przyglądamy się różnym aspektom pracy z dzieckiem w wieku przedszkolnym. Zajmujemy i zajmować się będziemy wszystkim co może dotyczyć dzieci w tym wieku, zaczynając od spraw związanych z pójściem do przedszkola przez dojrzałość społeczną, emocjonalną dziecka, sprawy związane z trudnymi zachowaniami, emocjami dziecka, rozwojem procesów poznawczych a także z wychowaniem. Kilka audycji poświęciliśmy dotąd tematom związanym z przygotowaniem dziecka do pójścia do przedszkola. Do tej tematyki wrócimy jeszcze w audycjach wrześniowych. Tymczasem chciałabym się pochylić nad szeroką tematyką związaną z wychowaniem, postawami rodzicielskimi, komunikacją miedzy rodzicami a dziećmi, metodami wychowawczymi itd. Zapytacie skąd ten temat? Otóż każdy rodzic chce wychować swoje dziecko dobrze! To główny cel rodzicielstwa. „Chce moje dziecko dobrze wychować”, „chce żeby moje dziecko było dobrze wychowane”! Gdy pytam rodziców co oznacza owo dobre wychowanie odpowiedzi bywają już różne, ale oscylują wokół pewnych wartości. Rodzice mówią, że wychować dobrze to znaczy „żeby było mądre”, „żeby było kulturalne”, „żeby założyło rodzinę”, „żeby było uczciwe”, „żeby było patriotą”,” żeby było zaradne”, „żeby umiało zawalczyć o siebie”, „żeby było wykształcone” itd., itd…” Dobre” kryje w sobie zatem wiele wartości, jakie chcemy w nasze dziecko wpoić. Wychować do tych wszystkich wartości jest niezwykle trudna sprawą. Są bowiem szkoły, które uczą wszystkiego, uczą jak być lekarzem, prawnikiem, nauczycielem, informatykiem, piekarzem, stolarzem, mechanikiem… Nikt jednak nie uczy jak być rodzicem!!! Dlatego w praktyce okazuje się, że wychowanie jest metodą prób i błędów rodzica i to każdego rodzica. Większość z rodziców próbuje różnych metod, szuka co dobre, a co złe, co skuteczne, a co mniej skuteczne. Czy są jednak jakieś wytyczne jak być dobrym rodzicem??? Cudownej recepty nie ma. Rodzic może jednak przyjmować bardziej prawidłowe, albo mniej prawidłowe postawy wychowawcze względem swojego dziecka. Niewątpliwie wychowanie dziecka zaczyna się od jego narodzin i jest to proces długotrwały. Jest kilka rzeczy na które warto zwrócić uwagę podczas rozmowy na temat wychowania dziecka. Bardzo ważna sprawa jest poświęcanie dziecku czasu. Brzmi banalnie, bo który rodzic nie poświęca dziecku czasu prawda? A jednak jest to niezwykle ważne spraw. Chodzi o spędzanie czasu z dzieckiem, nie obok dziecka. Mam tu na myśli okazywanie dziecku zainteresowania, dawanie mu UWAGI. Dzieci często, żeby zdobyć uwagę rodzica są skłonne robić bardzo wiele rzeczy, często bywają niegrzeczne, problemowe, a to wszystko często po to, żeby powiedzieć do rodzica „jestem tu”. Przypomina mi się tu historia pewnego mojego znajomego terapeuty, którą usłyszałam kilka dni temu. Historia dotyczy 5 letniego syna mojego znajomego – Miłosza. Otóż Miłosz pewnego dnia snuł się po domu w poszukiwaniu ochotników do zabawy. Mama była zajęta papierkową robotą, więc odesłała do taty – tata również zajęty - pisał referat na mającą się następnego dnia odbyć konferencje, więc nerwowo odesłał Miłosza do starszego brat. Ten uczył się na ważny sprawdzian, więc również „odprawił Miłosza z kwitkiem”. Ciekawe jest to co nastąpiło po chwili. 5 latek usiadł na dywanie w dużym pokoju, zdjął z noska okulary i złamał je…. Po chwili oboje rodzice byli przy nim i nawet starszy brat nie musiał się pilnie uczuć. Nagle cała rodzina znalazła się obok… Drodzy Państwo to przykład który demonstruje, jak ważne jest spędzanie z dzieckiem czasu, dawanie mu uwagi i zainteresowania. Nie oznacza to oczywiście że rodzic musi non stop być przy dziecku, bawić się z nim. Ważne jest jednak żeby każdego dnia poświęcić dziecku uwagę dać zainteresowanie. Kiedy jesteście z dzieckiem bądźcie z nim na 100% nie ignorujcie go. Być z dzieckiem nie znaczy rezygnować z obowiązków domowych, a poświęcić się czytaniu książek, wspólnemu rysowaniu. Można przecież spędzać czas z dzieckiem angażując je w różne czynności dnia codziennego, wykonując je wspólnie rodzic i dziecko np.: wyciąganie prania z pralki i wieszanie, dziecko może mogłoby podawać pranie, w przygotowaniu obiadu również malec może być pomocny, może np. wkładać obrane ziemniaki do garnka. Przy takich wspólnie wykonywanych czynnościach można rozmawiać z dzieckiem, można posłuchać co ma do powiedzenia po prostu pobyć. Takie współdziałanie z dzieckiem, czyli angażowanie go w wykonywanie różnych czynności oczywiście adekwatnie do jego możliwości i wieku powoduje, że dziecko czuje, że uczestniczy w życiu rodzinnym, że jest ważne potrzebne. Ma również okazje do poczucia zadowolenia z siebie. Oczywiście musi się to odbywać w atmosferze całkowitej akceptacji dla dziecka takiego jakie ono jest, z jego wadami i zaletami. Drodzy Państwo w tej części programów będziemy się zajmować różny aspektami związanymi z wychowaniem. Dlaczego? Drodzy Państwo bo to co zasiejecie to też zbierzecie dlatego sposób postępowania z dzieckiem, podejście rodziców jest tak ważne.


www.efs.gov.pl

Biuro projektu
Sieradz, Rynek 14, Ip.
wtorek-piątek: 8:00-16:00
sobota: 10:00-14:00


Copyright © 2010 - 2018 RCPEP, angelus.nasze.pl